ನನ್ನ ಕೂಸೇ…


ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಗಿಡವಾಗಿ ಬೆಳೆದೆವಳೇ
ಎದೆಯೆತ್ತರದ ಮಗಳೇ
ನೀನೀಗ ನನ್ನ ಗೆಳತಿ…

ನೀನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ
ಅತ್ತಾಗಲೆಲ್ಲ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ…
ಅಲ್ಲ ಅಲ್ಲ ಮುದ್ದು ಬಂದಾಗಲೂ ಸಹ!
ಎಷ್ಟು ಪುಟ್ಟದಿತ್ತು ಮರೀ ನಿನ್ನ
ಬೆಳಲುಗಳು ಮೊದಲ ಸಲ
ಹೆರಿಗೆ ಮನೆಯಲಿ ತಾಕಿದಾಗ..

ನಾನಗೋ ಮುಗಿಯದ ಮನೆಗೆಲಸ
ಯಾರನು ಏಗ ಬೇಕೋ! ಮಗುವನೋ?
ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಕೂಸುತನ ಬಿಡದ ಅಪ್ಪನನೋ?
ನಡುವೆಲ್ಲಿತ್ತು ಹೇಳೇ ಅಂತರ…
ನೀನೋ ದಿನವಿಡೀ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತಿದ್ದೆ
ನಿದ್ರಿಸಲೆಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀ ನೀನಾಗ ನನಗೆ?…

ಮೊದಲು ಬೋರಲು ಬಿದ್ದಾಗ
ಕರ್ಜೀಕಾಯಿ ಕರೆದಿದ್ದೆ, ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಗದರ ಚೂರು…
ಮೊದಲು ದೇಕಿದಾಗ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿದ್ದೆ
ಗೋಡೆಗಾತು ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನು
ಊರಿ ಊರಿ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಕುಣಿದಾಡಿದ್ದೆ
ಆ ಜೇನ ಹೆಬ್ಬೆರಳನೆಷ್ಟು ಚೀಪಿದೆಯೋ
ಈಗೆಲ್ಲ ಅವೆಲ್ಲ ಆಲ್ಬಮಿನ ಚಿತ್ರಗಳು…

ಹೆಣ್ಣು ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ವರ್ಷಗಳು ನಿಮಿಷಗಳು
ಬೆಳವಣಿಗೆ ವಾಯು ವೇಗ!
ನೀನು ನನ್ನೆತ್ತರ
ಮನಸು ಅದಕಿಂತ ಎತ್ತರ!
ಈಗ ನಾನೇ ನಿನ್ನ ಕೂಸು ಮಗಳೇ…

(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ)

Advertisements

About Badarinath Palavalli

ನಾನು ಟೀವಿ ಛಾಯಾಗ್ರಾಹಕ.

Posted on 09/06/2012, in ಕವನಗಳು and tagged . Bookmark the permalink. 2 Comments.

  1. Anuradha.B.Rao

    A daughter may outgrow your lap, but she will never outgrow your heart. ನನ್ನ ಮಗಳು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಣ್ಣ ಕೂಸೇ .. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಕವನ . ಅಭಿನಂದನೆಗಳು .

  2. Badari luvd this one 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: